Κάστρο της Λάρνακας Larnaca Castle Замок Ларнаки 拉纳卡城堡 Castillo de Lárnaca قلعة لارنكا טירת לרנקה

Κάστρο Λάρνακας

Κάστρο της Λάρνακας Larnaca Castle Замок Ларнаки 拉纳卡城堡 Castillo de Lárnaca قلعة لارنكا טירת לרנקה

Κάστρο Λάρνακας

Γεωγραφικό και Ιστορικό Πλαίσιο

Το κάστρο είναι χτισμένο στο νότιο άκρο της παραλιακής λεωφόρου Φοινικούδες της Λάρνακας και είχε ως κύριο σκοπό την προστασία του λιμανιού και της νότιας ακτής της πόλης.

Πρώιμες Φάσεις και Μεσαιωνική Ανανέωση

Η περιοχή είναι κατοικημένη από τη Β΄ Εποχή του Χαλκού, όταν οι Έλληνες (Μυκηναίοι-Αχαιοί) ίδρυσαν έναν πρώτο οικισμό στον 14ο αιώνα π.Χ. Αργότερα, κατά τη βυζαντινή περίοδο, υπήρξε μία μικρή συνοικία οχύρωσης κοντά στο λιμάνι. Αρχαιολογικές ενδείξεις δείχνουν ότι οι πρώτες κατασκευές στο σημείο μπορεί να ανάγονται στο τέλος του 12ου αιώνα μ.Χ.

Κάστρο της Λάρνακας Larnaca Castle Замок Ларнаки 拉纳卡城堡 Castillo de Lárnaca قلعة لارنكا טירת לרנקה
🖼️ Η εικόνα προέρχεται από έργο του/της [A.Savin, Wikipedia], διαθέσιμο στην πλατφόρμα [https://el.wikipedia.org/] ([Σύνδεσμός url clik στην εικόνα]). Χρησιμοποιείται για σκοπούς ενημέρωσης ή σχολιασμού, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν. 59/1976 (Κύπρος), το άρθρο 19 του Ν. 2121/1993 (Ελλάδα) και την Οδηγία 2001/29/ΕΚ της Ε.Ε. Όλα τα δικαιώματα ανήκουν στον δημιουργό.

Κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα και συγκεκριμένα υπό την ηγεμονία του Λουζινιάνου βασιλιά Ιακώβου Α΄ (1382–1398), οι υπάρχουσες βυζαντινές οχυρώσεις επεκτάθηκαν και ενισχύθηκαν, δημιουργώντας ένα σαφέστερο και πιο ισχυρό οχυρό.

Ανακατασκευές και Τουρκοκρατία

Υπάρχουν πηγές του 18ου αιώνα (π.χ. ο Ηγούμενος Giovanni Mariti) που αναφέρουν πως το κάστρο ήταν δήθεν «οθωμανικής» προέλευσης και βρισκόταν σε ημιαραιωμένη κατάσταση, αν και ακόμη υπήρχε φρουρά εκεί.

Μερικές αναφορές τονίζουν ότι το κάστρο ανανεώθηκε πλήρως από τους Οθωμανούς το 1625, διαμορφώνοντας τα σημερινά ορατά του στοιχεία.

Χρήση υπό Βρετανική Διακυβέρνηση

Κατά τη διάρκεια της βρετανικής διοίκησης, το κάστρο μετατράπηκε σε φυλακή· στην ανατολική αίθουσα του ισογείου, τοποθετήθηκε αγχόνη, με την τελευταία εκτέλεση να πραγματοποιείται το 1948. Σε περιόδους διακοινοτικών εντάσεων, οι Ελληνοκύπριοι το κατείχαν και το χρησιμοποιούσαν επίσης ως φυλακή.

Μουσείο και Σύγχρονη Αξιοποίηση

Μετά την ανεξαρτησία (1960), το κάστρο μετατράπηκε σε μουσείο· η αυλή του μετατράπηκε σε υπαίθριο θέατρο χωρητικότητας περίπου 200 ατόμων

Στο εσωτερικό του μουσείου του πάνω ορόφου λειτουργούν τρεις αίθουσες με εκθέματα:

  • Δυτική αίθουσα: ευρήματα από την Πρωτοχριστιανική, Βυζαντινή και μετά-Βυζαντινή περίοδο

  • Κεντρική αίθουσα: φωτογραφίες βυζαντινών τοιχογραφιών
  • Ανατολική αίθουσα: μεσαιωνικά κεραμικά (Sgraffito ware), μαγειρικά σκεύη, όπλα, κράνη και σπαθιά (12ος–19ος αι.)

Μάλιστα, στην ανατολική αίθουσα υπάρχει και αναπαράσταση οθωμανικού οντά από τον 18ο–19ο αιώνα.

Αρχιτεκτονική Δομή

Το συγκρότημα αποτελείται από τμήματα διαφορετικών εποχών:

  • Το βόρειο, διώροφο κτίσμα ανήκει στην οθωμανική φάση, με χαρακτηριστικά “οθωμανικού” στυλ και τουρκική επιγραφή πάνω από την είσοδο.

  • Οι νότιες και ανατολικές πτέρυγες είναι παλαιότερες, πιθανόν λόγω της μορφολογίας της τοιχοποιίας και των τόξων.